„Rozmyślałem o tym któregoś wieczoru w domu, gdy przebieraliśmy się przed proszonym obiadem u Warburtonów, którzy mieszkali
0 kilka domów dalej, na tej samej ulicy. Krystyna siedziała przed toaletką i wkładała kolczyki. Jest ładną kobietą, w pełnym rozkwicie urody, a jej ignorancja spraw finansowych jest wręcz bezgraniczna. Ma ładną linię szyi; cienki materiał sukni połyskiwał na jej piersiach, kiedy unosiły się przy oddechu, i widząc jej zadowolenie z siebie i przyjemność, z jaką patrzyła na własne odbicie w lustrze, po prostu nie mogłem powiedzieć jej „Słuchaj, jesteśmy bankrutami!" Była mi wielką osłodą w życiu
1 widok jej zawsze wyzwalał we mnie ukryte źródła jakiejś energii, pod wpływem której pokój i obrazy na ścianach, a nawet księżyc za oknem, nabierały żywszych barw i stawały się weselsze. Złe nowiny doprowadzą ją do łez, zniszczą makijaż, zepsują obiad u Warburtonów, a na koniec sprawią, że położy się spać w gościnnym pokoju. Jej uroda i władza, jaką miała nad mymi zmysłami, zawierały w sobie tyle samo prawdy, ile jej było w prostym fakcie, że na naszym koncie bankowym zabrakło pokrycia.
Warburtonowie są bardzo bogaci, ale nie prowadzą otwartego domu i chyba wcale im nie zależy na życiu towarzyskim. Ona zaczyna się już starzeć, a on należy do typu mężczyzn, którzy na pewno nie byli lubiani w szkole przez kolegów. Ma ochrypły głos, niezdrową cerę i namiętnie lubi sprośne kawały. Warburtonowie wydają ciągle mnóstwo pieniędzy i to jest tematem rozmów, jakie się u nich prowadzi. Podłoga w ich frontowym holu ułożona jest z czarnobiałego marmuru i pochodzi z dawnego hotelu Ritza. Ich cabanas na Sea Islands zostały wyposażone we wszelkie instalacje, polecieli na dziesięciodniowy urlop zimowy do Davos, kupili sobie parę wierzchowców i dobudowali do domu nowe skrzydło. Spóźniliśmy się trochę tego wieczoru, Meservowie i Chesneyowie przyszli przed nami, ale Karol ^arburton jeszcze nie wrócił z biura i Sheila niepokoiła się, co mu się mogło stać.“(16)