„Procesy rozpuszczania związków wapnia w glebie. Obok procesu kruszenia skał, pod wpływem zmian temperatury lub działania mechanicznego wody, istnieje również szereg procesów chemicznych, które ułatwiają i przyspieszają wietrzenie minerałów. Do takich czynników chemicznych należy przede wszystkim dwudenek węgla.
Kwas węglowy powoduje rozkład krzemianów wapniowych i rozpuszcza osadzony w glebie węglan wapnia, przemieniając go w wodorowęglan. Węglan wapnia należy, jak wiemy, do soli słabo rozpuszczalnych w wodzie. W jednym litrze czystej wody, przy temperaturze 18°C, rozpuszcza się zaledwie 13 mg CaC03. Ulega on przy tym hydrolizie według równania
Kie zagłębiając się w szczegóły tego dosyć skomplikowanego zagadnienia, należy stwierdzić fakt niewątpliwy, iż wapń jako pierwiastek występujący w glebie w stosunkowo dużych ilościach jest z gleby wymywany w większych ilościach niż inne pierwiastki. Według Kappena, wymywanie waPnia, magnezu i potasu odbywa się przeciętnie w stosunku 84% Ca, 14,5% Mg i 1,5% K. Podobne liczby podaje również Hissink, mianowicie 79% Ca, 15% Mg, 6% Na i 2% K.
Jak wynika z obserwacji Gerlacha, straty wapnia w glebie nie obsianej dochodziły do 1500 kg CaO, w przeliczeniu na hektar. Jeżeli rolnik nie przeciwdziała tym stratom przez wapnowanie gleby, to zapasy węglanu wapnia i rezerwy wapnia zaadsorbowanego w kompleksie sorpcyjnym gleby stopniowo malały, powodując coraz większe odwapnienie i zakwaszenie gleby. Jest to proces związany ściśle z wilgotnością klimatu.“(9)